Ktoś pyta Cię po angielsku: Would you mind opening the window? Chcesz być miły i się zgodzić, więc odpowiadasz: Yes, I would. Brzmi logicznie? Niestety, właśnie powiedziałeś, że miałbyś coś przeciwko otwarciu okna!
To dobry przykład pokazujący, dlaczego w reakcjach językowych nie wystarczy rozumieć pojedynczych słów. Musisz jeszcze wiedzieć, co rozmówca naprawdę chce powiedzieć.
Nie każde pytanie służy do uzyskania informacji
Spójrz na zdanie: Why don’t we go to the cinema?
Gdybyś przetłumaczył je dosłownie, otrzymałbyś pytanie „Dlaczego nie pójdziemy do kina?”. Można więc pomyśleć, że trzeba podać jakiś powód. Jednak w codziennej komunikacji jest to często propozycja wspólnego wyjścia.
Naturalną odpowiedzią będzie That’s a great idea! albo Sounds good!
Dlatego podczas rozwiązywania zadania najpierw ustal intencję rozmówcy. Czy ktoś proponuje wspólne działanie, oferuje pomoc, udziela rady, przeprasza, a może uprzejmie odmawia?
Trzy konstrukcje, które łatwo źle zrozumieć
Shall I help you?
To nie jest prośba o pomoc. Rozmówca sam proponuje, że Ci pomoże. Możesz odpowiedzieć: Yes, please. That would be great.
You’d better see a doctor.
W tym zdaniu you’d better nie oznacza, że jesteś od kogoś lepszy. To konstrukcja służąca do udzielania rady, często dość stanowczej: „Lepiej idź do lekarza”.
I’m afraid I can’t come.
Czy rozmówca naprawdę się boi? Niekoniecznie. Wyrażenie I’m afraid może służyć do uprzejmego przekazania nieprzyjemnej informacji, np. odmowy.
Znaczenie całej wypowiedzi to: „Niestety, nie mogę przyjść”.
A co z „Would you mind…”?
Wróćmy do pytania z początku artykułu. Would you mind opening the window? oznacza dosłownie mniej więcej: „Czy miałbyś coś przeciwko otwarciu okna?”.
Jeśli nie masz nic przeciwko, możesz odpowiedzieć No, not at all. Odpowiedź Yes, I would oznacza natomiast, że miałbyś coś przeciwko.
Widzisz? Samo yes albo no nie wystarczy do zrozumienia reakcji.
Sprawdź się!
Wybierz odpowiedź najlepiej pasującą do wypowiedzi rozmówcy.
1. Shall I carry your bag?
A. That’s very kind of you.
B. You must carry it.
C. I carried it yesterday.
2. Why don’t we take a break?
A. Because I don’t know.
B. Sounds good!
C. No, we don’t.
3. I’m afraid I can’t make it tomorrow.
A. Congratulations!
B. You’re welcome.
C. That’s a shame!
Klucz odpowiedzi znajdziesz na końcu artykułu.
Wskazówka egzaminatorki
Zanim spojrzysz na warianty odpowiedzi, spróbuj jednym słowem określić intencję rozmówcy: propozycja, prośba, rada, oferta pomocy czy odmowa? Dzięki temu łatwiej odrzucisz odpowiedzi, które są poprawne językowo, ale nie pasują do sytuacji.
Tę umiejętność wykorzystasz także w rozmowie. Przeczytaj, jak reagować i podtrzymywać dialog na maturze ustnej, a następnie pobierz darmowe wymagania do matury podstawowej, żeby zaplanować dalsze powtórki.
Klucz odpowiedzi
- A – rozmówca oferuje pomoc w niesieniu torby.
- B – rozmówca proponuje zrobienie przerwy.
- C – rozmówca informuje, że nie może przyjść; odpowiedź wyraża rozczarowanie.